سفارش تبلیغ
صبا ویژن

1. فصل انتخابات از شورانگیزترین مقاطع زمانی در نظام مردم‏سالار دینی ایران است؛ هنگامه‏ای برای حضور و ظهور اراده‏ی ملّت در حساس‏ترین تصمیمات کشور. لذا پیش و بیش از هر چیز، نفسِ مشارکت حداکثری مردم از اهمیت برخوردار است و باقی، فرع ماجراست. خاصه آنکه به برکت وجود دیده‏بانی تیزبین به نام «شورای نگهبان» همه می‏توانند آسوده‏خاطر باشند که کاندیداهای انتخابات از صلاحیت‏های لازم برای ورود به مجلس برخوردارند.
2. مسلماً احراز کفِ صلاحیت‏ها توسط شورای نگهبان، ما را از تلاش برای شناسایی افراد صالح‏تر بی‏نیاز نمی‏کند؛ آن‏چه مهم است، این است که انسان در هر انتخاب، بهترین‏ها را برگزیند. لذا دعوای میان کاندیداها را نه «فاسد و صالح» بلکه «انتخاب اصلح در برابر صالح» باید دانست. آن‏چه از وصایای امام راحل عظیم‏الشأنمان و امام حاضر جلیل‏القدرمان به دست می‏آید، همین توقع است که مردم، با دقت و حوصله، بهترین‏ها را گزینش کنند.
3. برای شناخت بهترین‏ها و تشخیص اصلح در برابر صالح، دو راه کلی می‏توان تصور کرد: [1]
اوّل آن‏که خود انسان با تحقیق و بررسی و مطالعه نسبت به سوابق کاندیداها، افراد اصلح را تشخیص دهد و بشناسد؛ روشن است که در این صورت، علم و تشخیص خودِ انسان برای او شرعاً و عقلاً حجّت خواهد بود و سخن هیچ فرد یا حزب و گروه دیگر (هر چند بسیار محترم و عزیز) نمی‏تواند در برابر این حجّت قاطع قد علم کند.
دوم آن‏که انسان بر اساس شناخت و اطمینانی که از شخص دیگری دارد، به گفته‏ی او اعتماد کرده و انتخاب او را ملاک عمل خود قرار دهد؛ البته روشن است که انسان تنها به کسی می‏تواند اعتماد کند که از تقوا و علم کافی در خصوص مسأله انتخابات بهره‏مند باشد.
4. بر اساس آن‏چه گفته شد، چیزی به نام «لیستی رأی دادن» حجیّت و اعتبار عقلی و شرعی خود را از دست می‏دهد؛ زیرا لیست‏ها فی حدّ نفسه، نه منجر به شناخت شخصی انسان از صلاحیت داوطلبان می‏شود و نه به طور معمول حاکی از تأیید صد در صد از طرف شخصی با دو صفت «عالم» و «عادل» است. حال آن‏که در انتخابات آینده و در بین جریانی که به نام اصول‏گرایی شناخته می‏شود، با دو لیست شاخص «جبهه متحد» و «جبهه پایداری» روبه‏رو هستیم